مردانی را میشناسم،که هنگام عصبانیت،
داد نمیزنند...
ناسزا نمیگویند...
نمیزنند...
نمیشکنند...
تهمت نمیزنند...
کبود نمیکنند...
خراب نمیکنند...
تنها سیگاری روشن میکنند و در آن میسوزانند تمام خشم خود را، تا مبادا به کسی که دوستش میدارند، از
گل کمتر گفته باشند..
