
آدمک زندگی سرده مگه نیست؟
دل عاشق پره درده مگه نیست؟
آدمک دلها محبت ندارن آدما پا رو محبت میذارن
آدمک دریای درده دل من گل پژمرده و زرده دل من
آدمک دست و پاهات چوبی و خشکن میدونم
رو سینه ات جای دلو خالی گذاشتن میدونم
هیچ کسی غصه ی قلبت رو نخورده
دل آدما آخه تو سینه مرده
آدمک بیا بریم شهر خدا پیش اون شکوه کنیم از آدما
نظرات شما عزیزان:
|