وقتی دو نفر رو می بینم که عشقولانه کنار هم راه میرن و می خندن،
به این فکر می کنم که اینا مخاطب معمولی هَمن یا مخاطب خاص؟
اگه خاصن! می تونم ذهنشون رو بخونم ..
می دونم اون لحظه ها چه حرفایی بینشون رد و بدل میشه..
می فهمم ضربان قلبشونو..
درک می کنم گرم شدن بی اختیاری دستاشونو..
میدونم مزه ی خنده ها و قهقهه هاشونو..
منم یه روزی مخاطب خـــــــاص داشتم...
راستی یه دعا...
خـُـــــدایـــــا برای هم نگهشون دار .

در "نقاشی هایم" تنهاییم را پنهان می کنم...
در "دلم" دلتنگی ام را... در "سکوتم" حرف های نگفته ام را... در "لبخندم" غصه هایم را... دل من... چه خردساااااال است !!! ساده می نگرد ! ساده می خندد ! ساده می پوشد ! دل من... از تبار دیوارهای کاهگلی است!!! ساده می افتد ! ساده می شکند !
ساده می میرد !

پیـــــچـکـــــ مــــی شوم ، وحــشــــــــــــــــــــــی !!
مــــــــی پیــــــــــــــچم بـه پـــر و پـای ثانیه هـایـت ،،
تـا حتــــی نتــــوانــــــــی آنــــــــــــــــــــــــــــــــی !!
... بـــــــــی "مـــن" " بـــــودنـــــــــــــ" را ،،
زنــدگــــی کنـی
نظرات شما عزیزان:
|